Vandaag is het zondag, rustdag.
De kinderen uit dit huis zijn vanmorgen allemaal naar de kerk gegaan en zijn nog niet terug.
Aino is naar een vriendin en ik zit even lekker alleen met Joel.
Wouter en Sade zijn naar een concert waar we vrijkaartjes voor gekregen hebben. We worden voor van alles gevraagd maar veel vinden we niks om Joel mee naar toe te nemen. Hij ligt nu lekker te slapen en Wouter en Sade zijn bij de muziek. Leuk voor allebei. Gisteren zijn we even met Sade alleen op pad geweest omdat ze soms toch ook wel wat jaloerse trekjes gaat vertonen. Heel logisch natuurlijk, maar soms kan het erg lastig zijn op één kamer met zijn allen. We hebben Joel toen maar even toevertrouwd aan de verzorgsters hier. Heel fijn dat dit even kon hoewel ik het toch lastig vond.
Voor Sade was het goed. We zijn met haar naar de Lekki market geweest en we hebben daar van allerlei leuke Afrikaanse spulletjes gekocht. Ze vroeg onderweg regelmatig waar Joel nou was…en toen we terug kwamen kreeg hij weer een dikke knuffel van haar. Dus dat was wel weer fijn.
Het is voor ons allemaal wel wennen hoor. Het is natuurlijk heel leuk zo’n klein schatje, maar tis ook allemaal flink wennen. Hij is verschillende keren per nacht wakker, wat doe je als hij huilt? Hoe vaak mag hij drinken? Hij wil wel heel vaak… alles goed met Sade? En met ons? wat doe je met diarree…hoe lang kun je dat hebben…enz, enz…Veel dingen waarschijnlijk heel herkenbaar wanneer er een 2e bij komt in een gezin. Hoewel we het hier goed naar onze zin hebben kijken we er ook naar uit om met zijn vieren thuis te zijn. We duimen enorm om de bruiloft van Vicky en Niels te halen…
Maar eerst weer een paar leuke Nigeriaanse plaatjes.